ωεζКoмε

รื้อฟื้นอดีตกันหน่อยกับกระดานเรียนสมัยประถมหลายๆคนคงคิดถึงและอยากที่จะกลับไปสู่ความทรงจำนั้น แต่คงไม่มีใครอยากกลับไปเรียนหรอกนะ การเรียนการสอนโดยใช้กระดานดำนั้นก็ง่ายและสะดวกดีอยู่แต่ฝุ่นชอล์กนี้สิเป็นปัญหามากสำหรับคนนั่งหน้า นั้นคงเป็นสาเหตูที่ใครๆก็อยากไปนั่งหลังห้องกันมั้ง แต่หารู้ไม่ ว่าคุณครูที่นั่งเขียนเอ้ยไม่มี ยืนเขียนนั้นต้องรับชอล์กมากกว่าเราหลายเท่าคุณครูหลายคนจึงอยากให้นักเรียนออกมาเขียนหน้ากระดานดูมั้ง แค่เปรอะมือนิดนึงก็แย่แล้วไหนจาฝุ่นชอล์กอีกวู้น่าเบื่อจริง แต่คุณครูก็ยังอดทนจนบางครั้งก็ทนไม่ไหวเหมือนกันต้องระบายออกมานิดหน่อยด้วยการขว้างชอล์ค
"ฟ้าว" "ปั้ก!!!" "นี้อยากคุยดีนัก" "โอ้ย!! สั.. เจ็บนะ" ส่วนใหญ่คุณครูจะปาถูกคนแต่ก็มีบ้างที่พลาดไป ...เหี้ยกูนั่งอยู่ดีๆ ขว้างกูทามไมเนี่ย... แต่เอาเถอะครับเพราะที่คุณครูทำอยู่กำลังสอนอะไรเราบางอย่าง สอนไรวะ อดทนไงครับ ที่จริงแค่เรานึกย้อนกลับไปก็มีอะไรสนุกๆตั้งเยอะไม่เหมือนตอนที่กำลังเรียนอยู่เลย แปลกดีนะ ความทรงจำเก่าๆมันสนุกขนาดนี้เลย เพราะฉะนั้นก็อย่าเครียดกับปัจจุบันมากนะครับ พอเรามองกลับมาอีกครั้งนึงมันก็เป็นความทรงจำที่สนุกๆทั้งนั้น

ใครไคร่รู้ก็มาลองกันนะครับไม่ยาก เข้าไปตามลิงค์นี้ได้เลย http://spaces.msn.com/members/crystalA04/Blog/cns!1pMeS4_W7fhz1TMq70NZxxaQ!504.entry

รับรองไม่ผิดหวัง หากมีคำถามก็ ปรึกษากันได้นะ

! ! !  Now you listening "คนข้างล่าง":"kon-kang-lang"

ขอขอบคุณคุณ crystal

และก็เพื่อนเนยที่แนะนำวิธีทำบร้อกสนุกๆ

   เปิดตัว blog ใหม่เข้ามาที่อันดับหนึ่ง โดยผลงานการสร้างอย่างอลังกาลของ Don yee ที่เคยสร้างผลงานมาแร้วมากมายทั้งจอแก้ว จอเงิน และ จอบาง อาทิเช่น "ตะเภาเงินและตะเภาทอง" ที่กวาดรายได้อย่างมากมายในปี 2547 หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ตัวเงินตัวทอง" เรื่องราวของชีวิดสัตว์ร่วมโลกที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยลำตัวยาวอาหารที่ชอบที่สุดคือไก่สร้างความเดือดร้อนให้กับชาวบ้านมาก แต่ก่อนชาวบ้านจึงนำมารับประทานกันมากมาย หลังจากนั้นได้มีการสนับสนุนให้มีการเลี้ยงไว้ติดบ้านโดยได้เปลี่ยนชื่อจากตัวเฮียมาเป็นตัวเงินตัวทองเพื่อความเป็นศิริมงคล แต่ด้วยความเฮียของสัตร์ชนิดนี้ชาวบ้านจึงยังคงเรียกกันอยู่ว่าตัว"HEAR" ปัจจุบันสัตว์ขนิดนี้ได้มีการอพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในกรุงเทพเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะบริเวณอาคารรัฐสภา นำความเดือดร้อนไปสู่พี่น้องชาวไทยทั้งประเทศอย่างมาก หนังเรื่องนี้ได้ถ่ายทอดมุมมองของมนุษย์ที่มีต่อสัตว์ชนิดนี้ และพฤติกรรมของมัน หนังเรื่องนี้ได้แรงบรรดาลใจจาก :หนังสือรู้ทันคนหน้าเหลี่ยม1และ2, เมืองไทยรายสัปดาห์ และสื่อที่เกี่ยวกับการเมืองอื่นๆอีกมากมาย

   แนะนำกันไปพอหอมปากหอมคอนะครับถึงมานไม่ค่อยเกี่ยวเท่าไหร่แต่ไม่รู้จาเขียนไรจริงๆวันนี้ที่ได้ทำมาก็ ไปหาอาหารรับประทานแถวประตูผี เรื่มออกเดินทางจากบ้านตอนประมาณสามทุ่มไปนั่งรอไอ้บุ๋นที่ปั้มบางจากกับไอ้ตูบคือเผอิญไอ้ตูบมานแวะมาพอดีไง มานมาทำไมน่ะเหรอ มานแวะมายืมเสื้อสูทไปงานออกบูท(กูรัก บรูท 555ไม่ใช่ไอ้บุ๋น อยากรู่ว่าเรื่องไรถามบุ๋นดูเดะ) ของ toyota แล้วก็ซื้อเบียร์มานั่งดริ้งกันนิดหน่อย ซักพักไอ้บุ๋นมาก็แยกจากตูบไปกับไอ้บุ๋นต่อ แฟฟฟฟฟฟฟฟ้ว พอถึงคอนโดเนยก็ต้องหาที่จอดรถหน่อยเพื่อรอไอ้จอม โอ้ที่จอดหายากมากวนซักแปบก็ได้ที่ทรามๆมาที่นึงแร้วก็ขึ้นไปรอห้องเนย ไม่นานนักจอมก็มา อ่ะไปกันต่อ ขึ้นทางด่วน 48บาท (มองดึๆเลขศูนย์ไม่ใช่เลขแปด เหอะกูรู้มึงไม่เก็ตหรอกอยากรู้ก็ขับไปดูดิที่ด่านพระรามเก้าข่องเก็บเงินที่สามมั้ง)ไปลงยมราช พอถึงแถวประตูผีอ่ะไป ได้เวลาแด๊ก อยากกินมานานแล้วนี้ ก๋วยเตี๋ยวคั่วทะเล สั่งไปสองชาม โห่เนยไมไม่สั่งว้ามาถึงนี้แร้ว เนยพลิกหลบเผยให้เห็นความลับบนแผ่นกระดานข้างหลังมาน โอ้วพระเจ้า!!! กูเข้าใจแร้วที่มึงไม่สั่ง ก๋วยเตี๋ยวไม่สิทุกอย่างชามละ 200 บาท หนักกว่านั้นนำส้มที่พี่เค้าชวนให้ชิมแก้วละ 25 บาท สะใจมาก มึงเอากระทะกับตะหลิ่วมาคั่วกูเลยดีกว่า เห้อไม่เปนไรแดกแร้วก็อร่อยดี เด๋วมาใหม่   ปีหน้า   เฮอะ...   หลังจากนั้นก็ไปโซ้ยราดหน้า4สี!!!! ไฮเทคมาก4สี!!!! แม่สีเค้ามีแค่สามสีไอ้นี้4สี ช่องสามต้องมาดู ไตรรงค์ต้องมาแด๊ก ทามไมต้อง4สี ไม่บอกคงไม่รู้ คือมานเปนชื่อเรียกอ่ะครับเค้าใส่ของดึ 4 อย่างด้วยกัน มี หมูหวานเอ้ยหมูแฮม (ไมอ่ะมานหมูหวานชัดๆไม่เห็นเหมือนหมูแฮมเลย    เจ้าของร้าน:บอกหมูแฮมก็หมูแฮมดิอย่าเถียง)  ไข่ดาว   หมู   ผัก   และก็เส้น อ้าวเกินเส้นไม่เกี่ยวนี้หว่า   หลังจากนั้นก็ไปปิดด้วยของหวานตบท้ายที่ร้านมนต์นมสด อือออออ อร่อยแต่อิ่มและ   แร้วก็ไปเดินสะพานพุทธ คุณมานไม่ง่ายอย่างที่คุณคิดนะไอ้การขับรถจากมนต์นมสดไปสะพานพุทธเนี่ย  มานต้องขับไปแถววัดพระแก้ววนรอบสนามหลวงรอบนึงถามทางตุ๊กตุ๊กแล้วกลับมาที่เดิมที่ควรจะตรงแต่แรกแต่ดันไปกลับรถแล้วก็ขับต่อไปอีกนิดตรงแถวๆตลาด ถามทางเค้าต่อแล้วไปอีกหน่อยถึงจาถึง ถ้าคุณคิดว่ารู้ทางที่ดีกว่านี้ให้เมลล์มาที่เมลล์ผมเลยใครส่งมาเป็นคนแรกจาได้ไปสะพานพุทธกับเรา   หลังจากนั้นก็ชอบของกันที่สะพานพุทธได้ซีดีมา 2 แผ่น แล้วก็กลับ555 ได้เยอะจริง ขากลับแวะซื้อเบียร์กะเอาเข้าไปกินที่ห้องเนยซะหน่อยวนหาที่จอดรถอยู่ครึ่งชั่วโมงแล้วก็ขึ้นไปกินซักพักกลับบ้านถ้าอยากรู้เบื้องหลังการหาที่จอด ลองนึกภาพตอนโรงอาหารหรือร้านอาหารที่คนแน่นๆหาที่นั่งไม่ได้ ถึงขนาดต้องนั่งเบียดกันดู บวกกับพนักงานต้อนรับที่ไม่ค่อยต้อนรับคุณเท่าไหร่  นั้นจะเป็นสิ่งที่คุณได้เมื่อไปหาที่จอดรถที่คอนโดไอ้เนย

ปล.ลองไปอ่าน blog เนยดูก็ได้มานบ่นเรื่องเดียวกันแน่